| Descartes, Rene Principia philosophiae 1644 | ||||||
|
117
eorum vorticese iam debent esse ita inter se compo
siti ut unusnuisque in eam partem feratur, secundùm
quam reliquorum omnium circumstantium motus mi
nùs illi adversantur: quia tales sunt leges naturae a, ut
motus cujusque corporis alterius occursu facile possit
inflecti. Quamobrem si ponamus primum vorticem,
cujus centrum S, ferri ab A per E versus I, alius vor
tex ei vicinus, cujus centrum F, ferri debet ab A per E
nulli alii circumjacentes impediant: sic
enim eorum motus optimè inter se consentient. Eo
demque modo tertius vortex, cujus centrum non sit in
plano SAFE, sed supra illud extans, cum centris S &
F triangulum constituat, & qui duobus aliis vortici
bus AEI & AEV in lineâ AE jungatur b, ferri debet
ab A per E sursum versus. Quo posito quartus vortex,
cujus centrum s, ferri non potest ab E versus I, ut ejus
motus conveniat cum motu primi quia sic adversa
retur motibus secundi & tertii; nec ab E versus V,
quemadmodum secundus, quia repugnarent primus &
tertius; nec denique ab E sursum versus, ut tertius,
quia repugnarent primus & secundus: atque ideò su
perest, ut unum ex polis suis habeat versus E alium
que in parte opposità versus B, vertaturque circa
axem EB, ab I ad V.
LXIV.
Omnes lucis proprieta
tes in isto conatu in
veniri: adeò ut lux
ejus ope cerni posset
tanquam ex stellis
mánans, etsi nulla vis
esset in ipsis stellis.
15
20
25
30
rum polos, tangere
partes aliorum vor
ticum ab eorum polis
remotas.
5
10
15
20
Atque hîc etiam notari debet, nonnihil adhuc con
trarietatis in istis motibus fore, si trium priorum
vorticum eclipticae, hoc est, circuli à polis remo
tissimi, sibi mutuò direat occurrant in punao E, in
quo sit polus quarti vorticis. Nam si, exempli causâ,