| Descartes, Rene Principia philosophiae 1644 | ||||||
|
115
contenti, simul descendant, reliquis immotis. Ubi qui
dem notare licet duos globos 2, 2, postquam aliquan
tulum sequuti sunt globum i descendentem, se mutuò
impedire ne ulteriùs pergant. Sed idem in globulis
secundi elementi locum non habet: cùm enim in per
petuo sint motu, quamvis aliquando possit contingere,
ut eodem plan modo sint dispositi ac globi plumbei
in hac figurâ depicti, hoc non nisi per minimum tem
poris pundum, quod instans vocant, durare potest,
&sideò continuitatem earum motûs non interrumpit.
Ac proeterea notandum est vim luminis, non in aliquâ
motûs duratione consistere, sed tantummodo in pres
sione a sive in primâ preparatione ad motum, etsi fortè
ex eâ motus ipse non sequatur.
LXIII.
Globulos materiae cae
lestis se mutuò non
impedire in isto co
natu.
20
25
5
10
Ex quibus clarè percipitur, quo pacto actio illa,
quam pro luce accipio, à Solis vel cujuslibet Stellae
fixae corpore in omnes partes aequaliter se digundat;
& in minimo temporis momento ad quamlibet distan
tiam extendatur; & id quidem secundùm lineas rectas,
non à solo corporis lucidi centro, sed etiam à qui
buslibet aliis ejus superficiei punctis eductas. Unde
reliquae omnes lucis proprietates deduci possunt.
Quodque fortè multis paradoxum videbitur, haec om
nia ita se haberent in materiâ coelesti, etiamsi nulla
planè esset vis in Sole, aliove astro circa quod gyratur:
adeò ut, si corpus Solis nihil aliud esset quàm spatium
vacuum nihilominus ejus lumen non quidem tam
forte, sed quantum ad reliqua, non aliter quàm nunc
cerneremus, saltem in circulo secundùm quem ma
teria coeli movetur; nondum enim hîc omnes sphaerae