113
in lineâ rectà SE, premere se versus E, atque ita de cae
teris: adeò ut, si non sint satis multi ad occupandum
omne spatium inter S & circumferentiam AEI, totum
quod non occupant, relinqua
tur versùs S. Et quoniam ii qui
sibi mutuò incumbunt (exem
pli causà, ii qui sunt in lineâ
rectâ SE), non omnes instar
baculi simul vertuntur, sed uni
Citiùs, alii tardiùs circuitum
suum absolvunt, ut infrà fusiùs
exponetur a, spatium quod re
linquunt versus S, non potest
non esse rotundum. Etsi enim
fingeremus plures globulos initio fuisse in lineà rectâ
SE, quàm in SA vel S 1, adeò ut insimi lineae SE vici
niores essent centro S, quàm infimi lineae SI: quia
tamen infimi illi citiùs circuitum absolvissent quàm
superiores, nonnulli ex ipsis adjunxissent se statim ex
tremitati lineae SI, ut sic tantò magis recederent ab S;
ideòque nunc omnes infimi istarum linearum aequali
ter remoti sunt à puncto S, & ita spatium BCD, quod
circa illud relinquunt, est rotundum.

LXI.
Ipsum efficere, ut cor
pora Solis & Fixa
rum sint rotunda.

5

10

15

20

Praeterea notandum est, non modò globulos omnes
qui sunt in lineà rectà S E, se invicem premere versus
E; sed etiam unumquemque ex ipris premi ab omni
bus aliis, qui continentur inter lineas redas ab illo
ad circumferentiam BCD ductas, & ipsam tangentes.
Ita, exempli causâ, globulus s premitur ab omnibus
aliis, qui sunt intra lineas B s & Ds, sive in spatio